Puppy alarm!

Het fotograferen van pups is heel makkelijk. Huh? Makkelijk? Ja! En in deze blog ga ik jullie uitleggen waarom. Allereerst kunnen foto’s van pups praktisch nooit mislukken. Oke, technisch gezien moet de foto natuurlijk goed zijn. Maar maakt eigenlijk totaal niet uit hoe de pups kijken, welke kant op kijken, of ze überhaupt wakker zijn of gewoon heerlijk liggen te slapen. Ze zijn ALTIJD schattig, hoe dan ook! Dat is een voordeel wat ik met volwassen honden niet heb. Die kunnen namelijk echt houdingen of uitdrukkingen hebben die op een foto simpelweg ‘lelijk’ zijn of waar bijvoorbeeld de hond een blik heeft waarop het lijkt alsof hij het totaal niet naar zijn zin heeft. Over dat soort dingen hoef ik me met pups geen zorgen te maken.

Daarnaast reageren pups (mits ze oud genoeg zijn) nog heel goed op allerlei gekke geluidjes die ik kan maken. Ze kijken nog met hun hoofdje scheef wanneer ik een piepstemmetje opzet, terwijl een volwassen hond me dan aan kijken met een uitdrukking van ‘oh heb je haar weer met dat gekke geluid, dat kennen we nu onderhand wel hoor’. Voor pups is alles nieuw, heel handig om de aandacht dus mee te trekken.

En puppyfoto’s is op ondernemend vlak ook gewoon hele goede reclame. Omdat puppyfoto’s gewoon altijd schattig zijn, en mensen vinden dat automatisch gewoon leuk. En zo niet, dan ben je een vreemd wezen haha. Nee, maar zonder gekheid; puppyfoto’s slaan bijvoorbeeld op social media altijd heel goed aan.

 

 

Het fotograferen van een nest puppies is helemaal te gek! De leukste leeftijd is wanneer de kleintjes 4 tot 6 weken oud zijn. Dat is het moment dat ze de ogen open hebben en net de wereld beginnen te ontdekken. Maar ook het moment waarop ze écht nog heel erg klein en baby-isch zijn. Het codewoord voor het fotograferen van pups, en zeker als het een nestshoot is, is GEDULD. Je kunt van de pups zelf niet veel verwachten; ze kunnen nog niets op commando natuurlijk. Maar dat hoeft ook helemaal niet. Met veel geduld en het goed kunnen lezen van de pups kom je al een heel eind. Geduld was ook het codewoord voor het maken van deze foto. Twee van de drie pups waren al vrij snel vertrokken en lagen helemaal in dromeland. Terwijl de derde pup nog helemaal geprikkeld was. Hij wilde de wereld nog verkennen, wilde gaan spelen en had écht nog geen tijd om te slapen. Na lang knuffelen (héééél vervelend) en wat rustgevende muziek op de achtergrond was het dan eindelijk zover dat hij zich overgaf en zijn oogjes sloot. Voordeel van slapende pups: je kunt ze wegleggen zoals je wil, ze slapen gewoon door. Deze foto snel gemaakt, en binnen 1 minuut was de eerste pup alweer wakker en klaar om de wereld te gaan ontdekken. Heerlijk toch?